RITUELEN – SAJEN

RITUEEL – SAJEN
Iets over traditionele gebruiken die in het Rijke Westen reeds lange zijn vergeten, doch niet verdwenen. Nl. de “rituelen”… en de nonsens ervan,… of de zin?
***
Het snelle tempo van het leven van alledag vandaag veroorzaakt een druk op zowel lichaam als geest. Daar kijkt geen mens meer van op in de Westerse “hogere” culturen, ware het niet dat “zij” neerkijken op de “lagere” culturen van onze wereld. Het grijpen naar materiële zaken om die druk op te heffen zijn de drugs geworden, waar natuur-volkeren sinds mensenheugnis traditioneel gebruik van maken in rituelen en ceremoniën. De spirit die los wil komen van de druk op lichaam en geest heeft behoefte aan dergelijke rituelen en zou zich er niet voor moeten schamen uitdrukking te geven aan de behoefte het “aardse te overstijgen” …
***
Een ritueel is de vorm van gebruik van bepaalde riten, die weer het gebruik van religieuze, traditionele en magische handelingen zijn, voor zowel het sociale, als politieke en religieuze leven. Zo’n ritueel komt voor tijdens een ceremonie die volgens bepaalde regels nauwgezet uitgevoerd worden. Vaak is het doel om geestelijke en materiële macht te verwerven en om contact te bevestigen van aanwezige positieve én negatieve krachten!
***
Daarmee doelende op een aangename alswel ónaangename uitkomst, die uiteraard aangewend worden in riten om de mens in elke behoefte van hem/haar te voorzien. Zodra deze magisch wordt, kent men het gebruik van de menselijke wilskracht, die met gebruiksvoorwerpen (wierook, bloemen, stenen en kristallen, krissen, poppen, meetkundige figuren, mandala’s), maar ook met andere hulpmiddelen (spreuken, gebaren, klanken ed.), concentratie verkrijgt en deze “uitzendt” om het doel te bereiken. Daarom heet een magisch ritueel een contact maken of leggen met de wereld van de geesten/spirits, waardoor de “Wet van Samenhang” (Prof. C.G. Jung noemde dat synchroniteit) geldt, die álles doet samenlinken, corresponderen in het Universum, de Aarde én de Cosmos … (zo boven – zo benee)
***
De zintuigen van de mens zijn communicatiemiddelen. De krachtigste is het gevoel, de emotie van pijn. Vele overtuigingen echter schrijven deze “pijn” toe als het gevolg van weerstand tegen iets nieuws. Ofwel “iets” waar een oud systeem niet mee overweg kan. De oude, die niet weg wil, biedt weerstand aan de nieuwe ervaring/emotie met het gevoolg dat wij dat registreren als pijn. Pijn wil eigenlijk zeggen dat ons lichaam klaagt over “iets” dat binnendringt. Zeg maar een grens overschrijden van onaangenaam gevoel. Vele natuurvolkeren beschouwen deze als de ontwikkeling van groei. Daarmee verlangt de ziel het gepijnigde lichaam te ontgroeien, te beroeren, de emotie oproepen van een “wedergeboorte”, waar het lichaam opnieuw oprijst en zichzelf op één lijn brengt met de bestaande krachten. Incluis die dus “onbekende” krachten, die zich manifesteerden door pijn. En vermoedelijk opnieuw zich zullen aandienen om de grens te verleggen …
***
Dat betekent dat wij, de mens, zouden moeten leren te luisteren naar ons lichaam, en elke onaangename procedure niet moeten onderdrukken met drugs, pillen, alcohol etc. Élke pijn leert ons om terug te keren naar een manier van leven die bij het leven zélve is begonnen. En die uit de Natuur/de Cosmos de levensessentie haalt, die zich telkens weer voordoet. Op die manier kan een persoon zijn/haar bestaan voortzetten in die ruimte die geboden wordt (klinkt bekend in het “ieder draagt een eigen kruis”). Indien dat lukt onstijg je je eigen ruimte, die altijd kleiner lijkt dan die van een ander. Met een ritueel keer je terug naar het oude, en daar deze de spirituele werelden aangaan, is de rite een soort hulpkreet aan de werelden der spirits … Ofwel voor jezelf, ofwel met behulp van anderen.
***
Vaak grijpen rituelen terug in tijd, naar bv. de voorouders, en zoekt men bepaalde plekken om kracht bij te zetten (oa. grotten, bronnen, plekken waar mensen zijn overleden etc.). Om de “opening” of “toegang” te verkrijgen kan chaos zich voordoen vanwege de overweldigende krachten die beginnen te stromen. Hierdoor gaan emoties opspelen, gefascineerd door de aanblik (het intense gevoel) van de “Andere Wereld”. Het kan gebeuren dat de reacties onbeheersbaar worden en afgereageerd worden op de levenden. Vaak uit zich dat in woede, of anderen proberen te overtuigen hoe het moet! Té heftige emoties kunnen psychose veroorzaken, eigenlijk bij juist díé mens die leeft zónder ritueel (en alle bijgelovigheid in alle ernst verwierp). Onverwerkte zaken (verdriet over een verlies van iemand, een niet verkrijgen van iets, woede over een voorval etc.) hebben juist de begrenzing bepaald en dienen eerst verwerkt te worden. De “toegediende” spirituele brandstof inspireert zonder enige visie of ondersteuning, en zou verlicht worden door de letterlijke dialoog van ziel en geest. Wordt deze niet aanvaard, kan dwangneurose optreden, en wordt de geest slaaf van de ziel. Blijf niet in nostalgie leven, schóón de boel, en grijp élke toediening (die zich zullen manifesteren in soms fantastische symbolen) van de “Andere Wereld” …
***
Gevoel werd reeds genoemd, en daar zijn de meeste mensen erg angstig van. Prof. C.G. Jung verwerkte het indrukwekkende anima-animus aspect in zijn psychologie, dat min of meer de man-in-de-vrouw en de vrouw-in-de-man aanduidt. In wezen zijn het de uitersten in het denkwezen van de mens, die een nieuw materieel leven scheppen. Dit magisch mystiek gegeven heeft de mens enorm verward, waardoor élke andere vorm ertussen vooroordeeld en zelfs geëlimineerd wordt. Precies in het midden bevindt zich het androgyne of hermaphrodite wezen met het unieke karakter van twéé-ín-één. Met die kennis werd in de patriarchale wereld het “voertuig” van het vrouwelijk principe (ontvangend) toegelaten, verdragen, en zelfs verafgood. Het fenomeen GODIN was geboren!!! Er bestaan nog “resten” van dergelijke androgyne wezens, die vaak door de maatschappij opzij worden gezet. Bij sommige volkeren spelen zij juist een belangrijke sociale rol in onze wereld, wanneer die verbonden wordt met de Geestenwereld. Zoals de Bissu’s bij de Orang Bugis, de oorspronkelijke mensen van Celebes/Sulawesi. Ook bij de Indianen kent men dit fenomeen.
***
Echter vaker een herinnering van een oeroud gegeven uit de matriarchale wereld die duizenden en duizenden jaren nodig had om zich te ontwikkelen. De scheppingskracht der Goden (in welke religie dan ook) kan niet tot vermogens raken of creëren, wanneer hij niet één wordt met zijn Sakti (verpersonificeerd in de vrouwelijke ontvankelijke kracht!). De meest bekende Godheid van dit gegeven is Shiwa met zijn fallisch symbool en kracht (en zelfs Shiva in androgyne voorstellingen, waarvan Ardhanavishara). Deshalve wordt hij als de oudst-zijnde Hindoese godheid beschouwd door de aanwezigheid van het vrouwelijk aspect. Reeds gescheiden en misschien daarom zouden de half vrouw-half man figuren van Ardhanarisvara en Kamakalavilasa aangewezen zijn om als de “Buffels der Buffelen” het grote, dierlijke voertuig van Shiwa te ondersteunen, aangevoerd door het ritueel gewijd aan Shiwa … en zijn consort Sakti! Wat een bijna overeenkomst lijkt te vertonen met Bijbelse Engelen (gelaatloze androgyne wezens), en de latere Maria-verschijningen of-dromen en natuurlijke manifestaties van de actief-geworden Godin tijdens een ritueel! Zie Westerse Rituelen >>>
De Indonesische rituelen zijn legendarisch en élk eiland kent wel bepaalde gebruiken ervan. Java lijkt een voorloper te zijn, die allerlei invloeden verwerkte tijdens het zo roemruchte Majapait Rijk. Bali absorbeerde deze invloeden, toen de machthebbers van het Majaphit Rijk Bali bevolkten. Heeft de Islam op Java haar rituelen doen aanpassen, op Bali heeft het oud-Hindoese geloof zich ontwikkeld in magische handelingen van een zeer hoog niveau. Door de materialisatie van de “moderne tijd” echter zijn vele oorspronkelijke invloeden naar de achtergrond verdwenen, waardoor de behoefte van groei stagneerde en de invloeden van kwaad en goed die van actief-inactief overnamen. De Sjamanen van Siberië en Afrika en de Hogepriesters van Tibet alswel bepaalde Indianenstammen in de USA “kennen” het androgyne aspect nog, … en zwijgen erover in álle talen. Houdt élke waarschuwing in de gaten deshalve, indien rituelen worden uitgevoerd … men gaat grenzen verleggen, die de meest heftige emoties kunnen oproepen.
***
De meest bekende rituelen van Java zijn de Ruwatans, of de heil-ceremoniële uitvoeringen om zegen en heil. Daarvan is de Javaanse sacrale hofdans de Bedhåyå een allermooiste uitvoering die élk aspect van een duister element verdoezelt… terwijl tóch de bovennatuurlijke hemelse RATU KIDUL, Vorstin van dit Rijk van Duister genood zal worden en zich zal manifesteren als tiende schim … het is dan party time voor Haar hele gezelschap die mee zal reizen … wee degeen die Haar zal misprijzen!
***
DANK U

bronnen oa. Kracht van Rituelen – Malidoma
Macht in Javaanse Cultuur – G. Mudjanto
Mens en Symbolen – C.G. Jung
Oriental Mythology – J. Campbell & B. Moyers
Stem v/d Grote Geest – R. Kaiser
Mircae Eliade – Sjamanism
verschillende Javaanse bronnen

 

schroyoffer

TAREKAT DI PELABUHAN RATU
Offering At Pelabuhan Ratu/Offering Bij Pelabuhan Ratu
oil on linen ~ 80-60 ~
© Roy James Döhne 2000 ©
**************************************************
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s